Muhammed Mustafa SAV

Muhammed Mustafa SAV

Muhammed Mustafa SAV
Anasayfa Yazılar Şiirler Kitaplar Fotoğraflar Salavat Nükteleri Hayatı Multimedya e Kitap Linkler Ziyaretçi English
Ümmeti Ümmeti

 

ÜMMETİM ÜMMETİM

 

Hamiyet Bayalan

 

Bizim Aile Dergisinden

İktibas Edilmiştir.

 

Dünya bir başka dönüyordu.

Asırlardır beklemenin heyecanı ile!

Yıldızlar alkış tutuyordu Sana,

Geldiğin gece!

Melekler hayran olmuş bakıyordu

Mahcemaline!

 

Mekke, çalım satıyordu kafirlere,

Gelin gibi karşıladığı

Nur misafiriyle!

Mevlanın sinesinden

Tac olarak koydu

Hira'nın zirvesine!

 

Yandı içi şeytanların

Dünyaya gelişine!

Dünya dünya olalı

Bakış görmedi böyle.

O şehla gözler ki;

Hayalini süsler, milyarlarca mü'minin.

Hayranıdır yetimler,

Başları okşayan ellerinin!

 

Sen Hakkı görmeye çalışan

Gözlerin feriydin.

Sen ki azabı davet edenleri,

"Bilmiyorlar" diyerek

Savunan peygamberdin.

 

Sen ki, zulüm görsen bile,

Azabı istemeyendin

Sen iman etmeyene

Kendinden çok üzülendin.

 

Öyle bir açmıştın ki yüreğini,

Umman olmuştu.

Ve içine nice yetim,

Nice mazlum, nice mü'min dolmuştu!

Sen ki yerde ve gökte bir Nur,

Hakkın huzurunda

Sana ümmet olmak

Ne onur!

 

Neler vermezdim,

Ayağının altında kum olmak için!

Çağlar dolusu özlemimle

Uğrunda ölmek için!

 

Kutlu ordularına

Bir miğfer olayım isterdim

İsterdim ki benim gibi bir günahkârı

Elleriyle nura gark etsin velilerin!

İsterdim ki, Hira gibi,

Medine gibi, Akabe gibi şerefleneyim!

 

Ey Tabib-el Kulûb!

Öyle muhtaç ki, Sana

Şu anda ümmetin,

Sinesinde küfrün yarası var,

Hem de çok derin.

 

Öyle ki bizim için,

Kapıları bile ağlıyor Cennetin!

Biliyorsun, farkındasın

Ve bizler için;

Sen hâlâ Rabbinin huzurunda

Yalvarmaktasın: Ümmetim, ümmetim!

 

Şairenin

Sitede Yer Alan Şiirleri

Ümmetim Ümmetim

Sevgiye sesleniş